Het is zondag en ik heb heerlijk gewandeld. Het is mijn bedoeling om mezelf wat meer ‘in the picture’ te zetten als spreker en dat ik hiermee aan de gang wil. Want dan kan ik mensen echt verder helpen. Inspireren en motiveren om in balans te komen en vergeet niet dat ik heel graag wil zorgen dat er inderdaad bij een ernstige zieke STANDAARD een regisseur voor regeltaken en zaken komt. Zodat de mantelzorger(s) bij deze zieke ontlast worden. Er blijven echt genoeg taken over, vooral liefhebben, genieten (zolang het kan) en voor de zieke zorgen zijn taken die je niet mag en kunt bagatelliseren. Met mijn boek heb ik stap 1 gezet. Nu de rest van de route afleggen. Hoe en waar deze route me gaat brengen weet ik op dit moment nog niet. Wel weet ik dat ik bij het eindpunt kom en dat ik onderweg ga genieten van alles dat ik tegenkom. Dat Sjonny mij van boven af en toe helpt, dat weet ik en het mooie is, dat andere mensen me erop wijzen, zo lief. Daarvoor ben ik heel #dankbaar.

Afleiding

dankbaarHet is maandag en ook deze dag start ik met een heerlijke wandeling. Het is nog kouder dan gisteren en toch wil ik elke dag minimaal een half uur buiten wandelen, omdat ik me er zo goed en fit bij voel. Echt een aanrader! Op mijn werkplek gekomen ga ik aan de slag met de eerder genoemde Mantelzorg Relax Week. En dan komt er een berichtje binnen. Normaal kan ik dat prima negeren en me focussen op mijn taak, alleen nu ben ik ergens door afgeleid. In het bericht van Hanneke Tinor- Centi staat dat mijn boek gerecenseerd is. Ik ben benieuwd en ga lezen. Al heel gauw springen de tranen me in de ogen.Wat een fijne recensie op mijn boek, ik ben er ontroerd van. #dankbaar. Lees de recensie hier.

Mijn pad

Het is nog steeds maandag en ik ben heel blij aan het werk, als ik een appje krijg van onze oudste, Marleen. Ze is in de buurt en komt lunchen. Wat dankbaargezellig, met zijn drieën (Hendrik, zij en ik) eten we een broodje. Veerle sluit iets later aan. Ik prijs me gelukkig met ons drietal. #dankbaar. Ik ben nog geen jaar geleden mijn man verloren. Hierdoor ben ik (nog steeds) verdrietig. Soms schrijf ik daarover of laat ik me erover uit. Soms ook niet. Ik ben oprecht dankbaar voor de jaren die we samen met onze kinderen, familie en vrienden hebben mogen doorbrengen. Ik ga nu stap voor stap verder, op mijn pad. Onder andere mantelzorgers (ernstig zieken) in balans laten komen. Niemand die mij daarvan af brengt, of vertelt wat ik moet doen. Dat mag ik gelukkig allemaal zelf bepalen en ontdekken. Soms met en soms zonder hulp. Vol dankbaarheid.

– – – – – –

Wil je nog meedoen met de Mantelzorg Relax Week? Eén week waarin ik je via Facebook tips geef om op een simpele manier wat meer balans in je leven te brengen. Korte praktische en doebare informatie. Geef je hier gratis op. Van 5 t/m 9 maart. Inschrijven tot 3 maart.

 

Pin It on Pinterest