De dansende dame

de dansende dame sprookje Mariska van Gennep

Er was er eens… een dansende dame. Nee zo gemakkelijk gaat dat niet. En zo begint dit Sprookje vandaag anders. Wel met er was er eens…

de dansende dame sprookje Mariska van Gennep

Een jonge vrouw, die heel erg van dansen hield. Waar ze kon, ze danste. Vroeger op school in de pauzes, als ze uitging en later toen ze werkte deed ze dat nog tussendoor. Ze trouwde, kreeg drie kinderen en met hen danste ze door het huis. Door de tuin en waar ze maar kon. Als ze hen naar school bracht, dansten ze onderweg. Of het nu regende of niet, moeder vond altijd wel een danspasje en de kids vonden het prachtig. Muziek of geen muziek, dansen was haar passie. Haar man vond het leuk om haar (en de kids) te zien dansen, maar deed zelden mee. Dat vond ze niet erg, ze hield van hem om andere zaken.

Zo danste ze, totdat één van de kinderen in de stad aangaf. ‘Mam, ik vind het niet leuk meer. Je loopt voor gek en wij ook’. Ze stopte onmiddellijk, keek haar kind wat meewarig aan en zei niks. Helemaal niks. De kinderen schrokken ervan. Onze moeder die altijd zo vrolijk was en danste, deed niets om door te gaan? Was ze dan een zwakke vrouw of ? Het was een groot raadsel.

Dat werd die avond al opgelost. Toen het gezin aan tafel wilde gaan om te eten, kwam moeder binnen in een hele mooie (dans)jurk. Ze danste om de tafel, het was prachtig om naar te kijken. Het hele gezin keek ademloos. Na deze gezinsvoorstelling nam moeder het woord. ‘Ik schrok vanmiddag even, dat hebben jullie gezien’, zei ze met een knikje naar de kinderen. ‘Ik heb wel geluisterd, jullie zijn nu op een leeftijd, dat een dansende moeder een beetje vreemd of zelfs beschamend is, dat zie ik heel goed. Dus ik ben blij dat je het zei.

Vanaf nu, ben ik ‘de dansende dame’ en geef ik dansles aan kinderen. Morgen neem ik contact op met jullie oude basisschool en met andere scholen in de buurt. Op den duur wil ik dan mijn eigen dansschool hebben, maar dit is een mooie start. Ik heb me al ingeschreven als onderneemster! Vader stond op en applaudisseerde. De kinderen volgden hem. Wat hebben zij een fijne moeder en een dansschool, hoe cool is dat! Met zijn allen dansten ze nog tot het eten koud geworden was…

Deze week een kort sprookjes verhaal voor jou. Om even je magie weer op te laten leven of gewoon te relaxen. Dit sprookje vind je niet terug in het Sprookjes Magazine. Daarin staat een langer verhaal over de Sprankelende Binnenwereld. Wil je dat (ook) lezen? Klik hier voor meer informatie!

Liefs, Mariska

  • De wijsheid in levensverhalen vertaald in de magie van een sprookje! Geweldig Mariska!

  • Jeroen-Arnold schreef:

    Heerlijk, dansen tot het eten koud geworden is.

  • {"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}

    Ik wil het Sprookjes Magazine

    Klik hieronder:

    >