Tinus was stille man. Krachtig, lief voor zijn dierbaren en aanwezig, maar stil. Het hoefde van hem niet met zoveel woorden. Hij was liever bezig. En als boer (zoals hij zichzelf het liefst omschreef) of melkveehouder, de meer officiële benaming, was er altijd wat te doen. Zowel in het bedrijf met de koeien, op het land en in de stallen, als thuis bij zijn vrouw Margje. Ze hadden immers zes kinderen en Tinus wilde de opvoeding zeker niet alleen aan Margje overdragen.

Melkkannen Tinus

Tinus was als kind al ‘een stille’ zoals zijn klasgenoten zeiden. Hij speelde wel met andere kinderen, maar was geen prater. Thuis ook niet. Tinus groeide op in het gezin van vader Tinus en moeder Gré. Hij was de derde zoon en het vierde kind. Na hem kwamen nog twee meisjes. Thuis moesten ze allemaal helpen. Ook Tinus’ vader was boer en tsja. Dan moesten de handen uit de mouwen gestoken worden. Tinus hielp zijn vader graag met melken en andere klussen. Heel vroeger gebeurde het melken nog met de hand. Hij was er als jonge jongen erg goed in en vader was gesteld op zijn hulp. Waar de andere jongens ook wel hielpen viel het op, dat Tinus zelf vroeg of er nog hulp nodig was, of hij dook op in de stallen. Al gauw was duidelijk, dat niet zijn oudste broer Harm het bedrijf over wilde nemen, maar Tinus. De ambities van Harm en de andere kinderen lag overal elders, maar niet bij het bedrijf.

Tinus groeide op, ging naar de landbouwschool (het tegenwoordige agrarisch onderwijs), haalde zijn diploma’s en bleef vader helpen. In het dorp ontmoette hij Margje, op één van de weinige avonden dat hij met vrienden een biertje dronk in de plaatselijke kroeg. Hij was 19 en zij 17. Het was al gauw duidelijk dat Margje en Tinus elkaar erg leuk vonden. Maar Margje wilde zich de eerste avond persé niet door Tinus thuis laten brengen. Dus stapte ze op de fiets met haar vriendinnen. “Wanneer zie ik je weer?” van Tinus werd beantwoord met “Zodra je me opzoekt”. Margje had alleen niet verwacht dat dat de volgende ochtend heel vroeg zou zijn. Voordat hij naar school ging, wilde hij haar zien. Kijken of ze nog net zo mooi was. Hij stelde zich netjes voor aan haar ouders en kreeg een kop thee, terwijl het gezin het ontbijt nam. Daarna moest hij als een razende fietsen, maar hij had het er voor over. Margje en Tinus kregen dikke verkering en na twee jaar trouwden ze.

koeien blog Tinus de-uitvaartspreekster

Ze gingen inwonen op de boerderij van Tinus, er werden een paar kamers van vertrokken broers en zussen omgebouwd, zodat het jonge stel een eigen plek had. Binnen het jaar werd de tweeling geboren, Annelie en Maartje. Het jonge stel had de handen vol. Want zijn vader wilde het boerenbestaan afbouwen, dus Tinus leidde de boerderij zo goed als in zijn eentje. Wat hij prima vond, het was alleen druk. Want…op een boerderij is altijd wel werk te doen, en zoals gezegd, Tinus wilde Margje niet alleen de kinderen laten opvoeden. Hij was stapelgek met zijn vrouw en met al zijn kinderen. Niet alleen met de tweeling, ook met allen die daarna kwamen: Henk, Hans, Maarten en de jongste Tinus.

De boerderij werd gemechaniseerd, er kwamen melkmachines (een tractor was er al, maar die werden groter naar mate de jaren vorderden). Tinus kreeg net als hij vroeger, al gauw hulp van zijn kinderen. Ook de dochters staken de handen flink uit de mouwen.

kalfje Tinus de-uitvaartspreekster

De veestapel groeide en alles verliep voorspoedig. De kinderen groeiden (te) snel op, behaalden diploma’s en vertrokken uit huis. Kregen hun eigen gezinnen. Margje en Tinus bleven samen achter op de grote boerderij. Geen van de kinderen wilde deze overnemen. Dat stak Tinus’ een beetje, maar hij begreep het wel en gunde al zijn kinderen hun eigen pad. Toen Tinus en Margje achter in de zestig waren verkochten ze de boerderij en kochten een kleiner huisje in het dorp. Tinus klooide veel achter het huis in de garage, legde een prachtige moestuin aan en genoot van de kleinkinderen met Margje. Vaak fietste hij even bij zijn oude boerderij langs. Even een praatje maken.

Eén van die laatste tochtjes werd Tinus fataal. Hij viel met zijn fiets en kwam zo ongelukkig terecht dat hij werd opgenomen in het ziekenhuis. Het mocht niet baten. Tinus overleed. 72 jaar. Margje blijft alleen achter, met gelukkig om haar heen haar lieve kinderen, schoon- en kleinkinderen.

Dag Tinus…

Dit (deel van een) verhaal is met grote zorgvuldigheid samengesteld door de auteur en gepubliceerd met toestemming van de betrokkenen. Namen zijn gefingeerd in verband met privacy.

Pin It on Pinterest